Na twee gesprekken en een paar testen vandaag het contract getekend voor een nieuwe baan !
Door drukte moet ik gelijk maandag beginnen, dus dan is het over met de vrije tijd.

Mag ook wel een keer, zit al sinds 23 april "niks" te doen, dus het jeukt al wel een beetje om weer aan de slag te gaan. Planning was eigenlijk ergens rondom 1 september, maar goed, we hebben al wel gemerkt dat niet alles zo gaat zoals je wel eens wil dat het gaat en aan het werk is ook wel weer een heerlijke gedachte.

Het bedrijf is in Hoofddorp, dus lekker dichtbij. Om wat meer te bewegen gaan we dus op de fiets.  Vandaag dus een mooie Koga ATB gekocht en maandag dus op de fiets naar Hoofddorp.

Zo begint dus alles weer een plaatsje te krijgen en kunnen we putten uit een schat aan ervaring, opgedaan tijdens ons te korte Australië project. Geleerd dat hoe goed te jezelf ook voorbereid, er kunnen altijd onverwachte dingen gebeuren. Vooruit kijken is dus belangrijk en niet te lang stil blijven staan bij dingen die in het verleden gebeurd zijn.

We gaan nu weer bouwen aan een toekomst, de basis is weer gelegd en vanuit hier gaan we weer verder. Waar naar toe en wanneer ? De tijd zal het leren, een nieuwe weblog zal ontstaan en ons avontuur krijgt een vervolg.

Johan

Ingrid en Steve waren dus al op 9 juni terug gevlogen via Hong Kong naar Nederland. Ze kon dan alvast het e.e.a. regelen zoals een schooltje voor Steve, verzekeringen, etc.

Ik bleef nog even "gezellig" om de verhuizing te regelen, de auto te verkopen en uiteraard het transport voor Kyra te regelen. Op 14 juni werd ze gehaald door JetPets en naar een pension in Sydney gebracht vanwaar ze de 15e zou vertrekken naar Nederland. Op de 16e kwam ze aan op Schiphol waar de computer van de Douane stuk was en dus was er vertraging met inklaren. Tegen 12 uur werd ze door Monique van VCK in Hillegom bij Ingrid gebracht. De eerste dagen had ze wel wat last van de lange reis maar is nu weer helemaal de oude.

En toen werd het dus erg stil in huis. Heb nog een avondje bij de buurman doorgebracht en mocht zijn jeep lenen dus ben de dagen aardig door gekomen. Toch is het best gek in een leeg huis. Daarnaast was het erg koud en nat buiten, dus Ingrid en Steve hebben niks gemist en achteraf waren we blij dat ze alvast vooruit waren gegaan. In Nederland was het al mooi weer dus Steve kon weer lekker naar buiten.

Op de 17e kwam de verhuizer die alles heeft ingepakt en de container heeft geladen. In totaal was het iets meer dan 11m3 en ze waren dus met 3 uurtjes klaar met alles in plastic in te pakken, in te tapen, inventarisatie lijst te maken en in de container te pakken.

Daarna dus met de trein van Woy Woy naar Wyong waar ik werd opgehaald. Heb dus nog een paar dagen daar doorgebracht en ze hebben me vrijdag ochtend om 7:15 op de trein naar Sydney Int Airport gezet. Om 14:15 vertrok ik en via Hong Kong de volgende dag om 7:00 op Schiphol.

Het was erg druk en vele mensen stonden me op te wachten, nog bedankt daarvoor ! Toen met de auto naar Hillegom en daar was de familie weer compleet na ruim twee weken, fijn hoor !

Na het regelen van het e.e.a. een aantal gesprekken gehad bij veel bedrijven, leuk en minder leuk, interessant en minder interessant, de rest volgt snel.

Johan

Nadat Johan zijn baan is kwijt geraakt, zoals jullie wel weten hebben wij het volgende besloten, het heeft niet zo mogen zijn, na veel spanning in de afgelopen weken hebben we vorig weekend besloten om terug te gaan naar Nederland.

Ik weet het, het is niet ideaal, maar wel de beste beslissing als we ons gezin bij elkaar willen houden en de kleine man niet in zijn ontwikkeling wil remmen.
Na 6 weken intensief solliciteren, gesprekken en beloftes hier niet na komen, zijn we het ondertussen goed zat. Niet terug bellen, mailen etc. je moet overal achter na lopen.

We hadden twee keuzes;
1. blijven, leven van ons spaargeld en wachten tot dingen beter gaan worden, wanneer ?            Waarschijnlijk halverwege 2010 dat zijn de vooruitzichten hier.
De optie om te verhuizen binnen Australie zelf en in een andere staat een baan vinden, was eigenlijk een optie.
Maar hier moesten we dan het huurcontract afkopen (moeten we nu ook) en dan daar weer beginnen, maar wie zegt dat je er daar na drie mnd weer niet uitgeknikkerd word.
En dat was nu net het probleem zouden we dat dan nog trekken…..en dan geen geld meer hebben om terug te gaan naar NL.
2. terug komen en met het overige spaargeld en met een baan een nieuw leventje opbouwen. (Voor NL staan al zeven sollicitatiegesprekken in de agenda).

Verkeerde tijd, verkeerde plaats zullen we maar denken. Maar een hele ervaring rijker en die pakt niemand ons meer af, begonnen met zijn 3en en terug met zijn 3en. Velen willen het, weinig doen het en wij hebben het gedaan, helaas is het anders gelopen dan we dachten.

Daarnaast is Johan zijn vader zoals jullie weten erg slecht en kan Johan nog wat kostbare tijd met hem doorbrengen. Je weet nooit waar dit alles goed voor zal zijn, time will tell.

Ik vlieg met Steve op 10 juni terug, Johan vliegt op 24 juni terug i.v.m. het regelen van transport spullen en onze lieve viervoeter, want die gaat mee terug onze doorgereisde hond.

Gisteren heeft Steve afscheid genomen van school, (na dat we even de dokter bezocht hadden voor hem omdat hij zo hoesten), kwam die dus wat later en de kinderen waren wat bezorgt omdat Steve er nog niet was. Ze stonden hem op te wachten en riepen zijn naam en tja dan schiet je toch wel even vol. Ze zijn of waren echt heel gek op hem. En hij ging heel graag naar
school. Hij was al bezig met het schrijven van zijn naam, het Engelse alfabet, kleuren, tellen, vormen. De kleine man heeft het zo goed gedaan op school, hij praat al wat Engels en Nederlands door elkaar.

Nu hij weet dat hij naar Nederland terug gaat wil hij toch weer Bob de Bouwer in het Nederlands kijken. Hij kon op school dus ook vertellen dat hij met het vliegtuig terug gaat naar NL.
En ze pakten de wereldkaart erbij om de kinderen te vertellen waar Steve naar toe ging, en Steve zei daar ligt Nederland, dat had ik hem de vorige keer  al uitgelegd maar hij weet het toch nog en verteld het even in zijn eigen woorden.  Juf Kim zei; hij deed een vliegtuig na en zei; "Steve gaat met plane to Holland".
Het woordje Nee in het Nederlands zullen ze na hem nooit meer vergeten zei juf Kim. Juf Kim en Juf Gaile waren wel de lievelings juffen op school voor Steve.

Van Tafe uit sturen ze een certificaat op dat ik Engelse les heb gevolgd daar, wie weet waar het ooit goed voor is.

Ik heb ook afscheid genomen van mijn Engelse grammar class in Gosford. Het was kort maar krachtig. Ze vonden het allemaal jammer dat ik weg ging en vooral Simone (mijn duitse
vriendin) had tranen in haar ogen. Ze begreep  het wel maar ze zal me ontzettend missen. Ik haar ook, ook al kende ik haar maar kort. Mijn klasgenoot Su Ping (Chinese) zou me gaan
missen en ik de wandelingen in de pauze met haar. Het is toch een ervaring die je hier meemaakt met mensen die je net kent, maar ook hetzelfde hebben meegemaakt qua emigreren.
En we houden contact met emailen en dat is alleen maar goed voor mijn engels en natuurlijk ook voor hen.

Deze ervaring pakken ze ons nooit meer af, de Engelse taal, de ervaring met mensen, het leven in een ander land, het leven met een ander klimaat, andere cultuur, je eigen weg vinden in een ander land.

Zaterdag waren we even op zoek gegaan naar een flanellen pyjama voor mij, zodat Steve dat kon geven
op de dag zelf. Alleen niet goed gekeken naar de maat (maat 20 meegenomen, is maat 48 in NL begrippen), dus toen Steve hem had gegeven zag ik dat pas. En aangezien ik maar maat 10 heb moesten we hem eerst even ruilen voor dat we naar het strand gingen.

Het is hier in de nacht wel koud aan het worden en aangezien de huizen niet zo goed geïsoleerd zijn als we in NL gewend zijn kan je best een flanellen pyjama gebruiken.

Het was een mooie zonnige dag (20 graden) en dan is het hier herfst. De bomen zijn nog redelijk groen.
Best gek dat de bomen nog groen zijn en het wordt 1 juni winter.
Ondanks de stress rond een baan hebben we heerlijk genoten aan het strand. Steve heeft een mooie
verjaardagstaart (zandtaart) gemaakt en met 38 houten stokjes (wat de kaarsen voor moesten stellen).

Johan bleef lekker zitten en ik heb nog een stukje gelopen langs de vloedlijn. Er waren hoge golven en
een strakke blauwe lucht, af en toe zag je een roofvogel door de lucht heen vliegen op zoek naar vis.

Toen we terug kwamen hebben we nog een tijd bij de steiger zitten kijken naar het water en onze
gedachten even laten gaan. En we hebben nog even onze buren gesproken, de moeder van Zali waar
Steve weleens mee speelt, vroeg of ik woensdag mee ga naar de bibliotheek voor het voorlees uurtje.
Dat is goed voor Steve zijn engels en ook voor mij en natuurlijk leuk voor de contacten.

Johan heeft nu weer het een en ander qua werk weer lopen dus we zien wel waar het schip strand, deze
week. Vrijdag had die een tweede job interview bij een Amerikaans bedrijf en daar horen we deze week
meer van.

Met Steve gaat het met sprongen vooruit, hij praat nu Engels en Nederlands door elkaar. Mama "What are you doing? aan het koken? Mama, "Daddy is niet at home".
Hij zegt soms ook al hele zinnen in het Engels uit een boekje na die ik hem voorlees. Met mijn Engels gaat het ook de goede kant op.

<!– /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Vrijdag 8 mei

Steveheeft een sterk temperament. Maar goed dat wisten we al en vandaag heeft hijhet ook weer eens bewezen. Hij zit nu in de fase waarom dit, waarom dat, en danvraagt die het soms ook al in het Engels, wat are you doing?

Vanmorgenbegon het al mama ik wil niet naar school, ik moet dan in het donker zitten,kindjes gaan slapen en ik wil niet meer slapen, ik wil spelen met grotekindjes.

Dekinderen in zijn groep (Yellow room) slapen nog onder de middag, Steve deed datgelijk al niet, net zoals dat hij geen warm eten wil onder de middag, dankrijgt hij brood. Dus onder de middag mocht hij al naar de groep (4 tot 5 jaar,the Green room) en dat vond hij gelijk al leuk.

Ik brachthem naar school en hij ging gelijk al huilen. Hij mocht miss Gale helpen buitenmet vegen, dat vond hij wel leuk. Toen ik wegging greep hij mij beet en zei ikwil met mama mee.

Toen ikhem om 4 uur op kwam halen, kwam miss Kim van de Green room naar me toe. Hij isde hele dag bij ons geweest, omdat hij huilend wegrende uit de Yellow room enschreeuwde nee, nee ik wil niet. Het bleek dus dat Steve naar de Green roomwilde. En dat mocht dus na overleg met de teamleidster Jenny.

Hij vindthet dus leuk om met oudere kinderen te spelen omdat ze tegen hem praten, methem willen spelen en ze doen daar aan zingen, dansen, plakken, knippen, zehebben daar leuker speelgoed, alfabet oefenen ze daar en hij mag achter de computer.Nu mag hij dus in de Green room blijven omdat dat ook beter is voor zijn Engelshet zal dan sneller gaan.

Hij iswel de jongste in de groep en ze zeiden dus ook al dat hij erg smart (slim) isen dingen snel leert. Stevezegt zelf nu ook al dat hij het heel leuk vind in de Green room, ze bestedendaar ook volop aandacht aan zijn Engels, hij vindt het leuk om Engels te leren.Dus het is zo een prima oplossing.

In deYellow room was hij een van de oudste en vervelende zich dus blijkbaar. Hetleukste in de Green room vindt hij dat ze met hem praten en hij praat zelf ooknog al graag dus dat komt mooi uit. En ze willen ook alles met hem delen en datis ook precies wat die nodig heeft.

Zaterdag 9 mei

In hetbegin van de week kwamen we onze buurvrouw tegen. Steve zat toen op zijn fietsen ze vroeg hoe oudis hij, drie en half. Mijn dochter is van dezelfde leeftijd. Misschien een keerleuk als ze met elkaar kunnen spelen,er wonen hier maar weinig kinderen van rond de drie jaar.

We kondengewoon langs komen in het weekend en dan kunnen ze spelen. Zo gezegd zo gedaan. Zaterdagmiddagzijn we langs gelopen en Steve mocht gelijk spelen met Zali. Dat was dus gelijkal goed. Enaangezien Zali ook auto’s heeft was dat voor Steve kaassie.

Laterkwam er nog iemand langs met een meisje van vijf. Toen kwamen er nog tweekinderen uit destraat speleneen jongen van vier (Ryan) een meisje (Isabelle) van drie.

Johanvertelde dat hij zijn baan kwijt was geraakt. Een van die jongens is dusloodgieter en kon wel iemand gebruiken.Johan kijkt eerst even deze gesprekken af die hij nog heeft lopen en dan kandie altijdnog daar gaan werken.

Zevroegen ook van alles over Nederland, en een van de mannen zijn moeder enschoonmoeder kwamenUit NL,die zijn hier op jonge leeftijd naar Australië geëmigreerd met hun ouders.

En hetwas voor mij een mooie oefening om met de moeder van Zali, (De heet ze), mijn Engelste oefenen, en dat ging goed.

En weer was het weekend. Maar even rustig aan gedaan, ook om wat geld te besparen en mijn humeur was er toch al niet beter op geworden, dus maar even lekker thuis gebleven, job hunten.

Heb ondertussen donderdag een gesprek bij een semi overheids instelling in Sydney en eerdaags een tweede gesprek bij een ander bedrijf. Er zijn 3 posities open op drie verschillende niveau’s dus een goede kans dat er wat bij zit. Verder dinsdag een gesprek over de telefoon in Canberra, is bij hetzelfde bedrijf alleen een andere line of business.

Verder ontzettend vaak mijn CV verstuurd om maar zoveel mogelijk de publiciteit te blijven zoeken. Er zijn ook veel mensen die me helpen op dit moment, maar overal hoor je dezelfde verhalen, er staan veel hoog gekwalificeerde mensen op straat en je bent dus niet de enigste.

ik sta nu in ieder geval bij veel brdijven bekend, dus eens zal er wel een baan voor me bij zitten, het is alleen even afwachten wanneer.

Verder hebben we ook de auto opgehaald, was voor reparatie bijna een week weg geweest, het probleem is er alleen nog steeds, beetje jammer, maargoed, daar gaan we ook wel weer een keer achteraan, nu eerst "even" een baan regelen.

We hebben al besloten als dat deze maand gaat lukken dat we eerst een weekje vakantie gaan vieren met zijn drieen, dat is wel even nodig, kost best veel stress om zonder werk te zitten, vooral als het gedwongen is.

We slaan ons er echter wel doorheen, we hebben in de 13.5 jaar dat we elkaar nu kennen wel voor hetere vuren gestaan en daar zijn we ook uit gekomen, nu redden we het dus ook weer.  Verder hebben we de zorg over Steve en het belangrijkste is dat hij een goed leven heeft en een goede toekomst krijgt.

Later meer………….no worries

Vandaag donderdag de 30e, precies een week na de mededeling die het in Keulen liet donderen. Nog iemand aan de telefoon gehad die het bij mijn “oude” baas gaat proberen, eerst in Canberra en ze hebben eveneens vestigingen in Melbourne en Sydney, dus diverse mogelijkheden weer. Tevens een mailtje gestuurd naar de Lob Manager in Nederland om als referentie te dienen, kan altijd welkom zijn en net dat stapje wat nodig is.

Nadeel als we naar een andere plaats gaan is dat we het huurcontract moeten afkopen hier in Woy Woy Bay of iemand anders moeten vinden om het tot het eind van het huurcontract te huren.

Als het in Canberra is blijven Ingrid en Steve voorlopig in Woy Woy Bay wonen totdat we daar een woning hebben gevonden. Ik zal dan door de week in Canberra blijven slapen en in het weekend naar huis toe komen. Het is toch zo’n 400 kilometer van Woy Woy Bay naar Canberra, dus elke dag op en neer is net teveel. Melbourne zal moeilijker worden. Enkele reis is al bijna 1000 kilometer, dus niet echt te doen in een weekend om even op en neer te gaan. Aangezien ze hier ook erg op de snelheid zijn en een rijbewijs maar 12 punten heeft is het na vier keer te hard rijden al verder met de trein of te voet, niet echt een optie dus.

<!– /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Nou,gesprek ging naar mijn mening wel goed vandaag. Was met de Manager ProfessionalServices, vragen over mijn cv, ambities etc, wel OK dus en dat vond zij ook,dus krijg een uitnodiging voor een tweede technisch gesprek. Ze willen alles inkorte termijn geregeld hebben en hebben daar drie weken voor uit getrokken.

Verdernog in de race voor een baan bij een US bedrijf hier in Sydney. De manager vandie afdeling heeft morgen een gesprek met zijn baas in Amerika en hoopt daarnameer te weten of hij een positie in mag vullen of niet, we zullen dus wel zien.

Ook nogkandidaat voor een functie bij Telstra, ze hebben er echter net 2000 mensenuitgewerkt dus ik weet niet of dat nu wel de “place to be” is, maargoed, beteriets dan niets, we moeten dus maar even afwachten wat komen gaat. En aangezienze hier niet zo snel reageren kan het bij elkaar wel een paar weekjes gaanduren voordat we weer aan de slag zijn.

Steve isin ieder geval blij dat pappie thuis is, kan hij lekker fietsen en stoeien dustenminste iemand nog blij met het gehele gebeuren, hij heeft gelukkig niet doorwat de impact is van het geheel.

Daar zijn we weer na een lange stilte.

Onderhand is het hier ook wat kouder geworden (5-6 gr. ‘s nachts). Het is nog steeds herfst.
De bomen zijn nog steeds groen,

dat komt omdat het in de afgelopen tien jaar niet meer zoveel geregend heeft als de afgelopen tijd. Voor ons gevoel is dat niet zoveel regen.

Want we genieten nog steeds van het mooie weer (20-22 gr). En wat doe je dan, dan ga je met mama de eendjes voeren op het strand.

Tja, en dan komt er een donderdag de 23e april dat Johan mij thuis opbelt met de mededeling ik kom naar huis. Ik denk nog gezellig een dagje vrij, nee hoor. Hij is ontslagen…….en ik zeg dan nog "konden ze dat niet even eerder vertellen".

Tja, dat kwam als een donderslag bij heldere hemel. Ik had het wel rustig, maar iedereen zei al “blijf zitten waar je zit, doe je ding en houd verder je mond”. Zo gezegd zo gedaan, maargoed, timesheets spreken boekdelen en maken de billable en non billable uren ook zichtbaar aan management. Samen met nog een andere collega mocht ik dus per direct vertrekken.

Gelijk maar even langs een recruiter die erg verbaast was, ook al omdat het een grote moeder maatschappij heeft en dus de nodige klappen zou moeten kunnen opvangen, dus niet……

‘s middag maar gelijk begonnen met het uitsturen van mailtjes naar alles en iedereen.
Uiteraard gaat dan alles op z’n Australisch, no worries. In het weekend ga je dan toch langzaam je geduld verliezen, al lange tijd niet mijn sterkste kant. Je krijgt allerlei scenario’s in je hoofd die je humeur er niet beter op maken. Diverse connecties doen erg hun best om je toch weer op de rails te krijgen, inclusief de recruiter die me ook aan de baan bij ThinkSecure heeft geholpen.

Hij heeft de nodige connecties en “uiteindelijk” de 28e om 16:00 komt er een telefoontje met een uitnodiging voor een gesprek. Het bedrijf is een grote ISP en ze hebben twee banen voor me beschikbaar, e.e.a. hangt af van het gesprek en mijn ervaring. We zullen dus zien of en wat het gaat worden, alles op dit moment beter dan het spaar geld opmaken wat uiteindelijk bedoeld is voor de aankoop van een huis.

Verder vermaken we ons een beetje in en rond het huis. Steve heeft een fiets gehad en is erg trots met zijn nieuwe aanwinst. Aangezien hij al een go-kart had en dus flink kon trappen kan hij zelfs heuvel op fietsen. Helm op en gaan.

Hij vermaakt zich in ieder geval prima en heeft geen idee van dat papa geen werk meer heeft, papa is lekker thuis en dat vind hij allang prima.

Vandaag is papa mee gegaan naar de dokter voor Steve zijn laatste prikje. Zijn vaccinaties zijn nu op orde m.b.t. de Aussie regels. Nu hebben we dus “officieel”recht op kinderbijslag en alle andere dingen die het leven net even goedkoper maken, no worries.

Dinsdag ben ik samen met Steve naar school gegaan om te helpen. Steve mag dan twee uurtjes mee en ik lees de kinderen dan voor. Ik kan een beetje rondkijken wat ze op school doen en ik pak ook weer
wat Engels op, daar gaat het uiteindelijk om. Steve krijgt dan ook de gelegenheid om nog meer te leren, en voor die 2 uur hoeven we ook niet te betalen. We zijn dan wel verzekerd op school.
Ik help met het klaarmaken van het fruit en het warme eten. Onder de middag eten ze op Steve zijn school dus warm, alleen Steve hoeft dat niet en voor meneer wordt er een uitzondering gemaakt, want dan krijgt hij gewoon brood met smeerkaas. En alle kinderen in zijn groep (3 tot 4 jaar) slapen ook onder de middag nog, maar Steve wil dat niet dus die hoeft ook niet van zijn juffen.

Tja, dan denk je het is herfst dan wordt het vanzelf ook wel kouder, je ziet de blaadjes van de bomen afvallen zonder dat ze eerst allerlei kleuren van de regenboog krijgen. Van de week hebben we 1 middag regen gehad en de rest van de week was het erg mooi weer. Gisteren was de temperatuur rond de 28 graden. En vandaag mogen we het met 25 graden doen. Het begint in de namiddag (15.30) wel een stukje frisser te worden. S’avonds en in het begin van de ochtend  is het ook fris.

Maar overdag met 25 graden moeten we er toch nog even van profiteren. Steve en Kyra hebben nog lekker in het water gespeeld. Dat is bij ons de tuin uitlopen en over een speelveld met speeltoestellen, dan je kom zo bij het water uit.

Dit is vanaf het strandje genomen. De speeltuin waar Steve graag speelt.

Steve heeft hier zijn zwembroek en zwemshirt aan om lekker in het water te gaan spelen.

Kyra kijk uit!

Come on Steve play with me!